ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΕ ΤΟ ΠΑΡΚΟ ΔΕΙΝΟΣΑΥΡΩΝ ΚΑΙ ΜΥΘΙΚΩΝ ΠΛΑΣΜΑΤΩΝ ΚΥΠΡΟΥ.

 

Η ΕΠΕΑΝ , μέσω του Γρηγόρη Τσουκαλά, ο ιδρυτής και διευθυντής των τμημάτων «Μελέτης Ασυνήθιστων Φαινομένων», «Γεωστρατηγικής, Στρατηγικής & Ιστορίας», καθώς και του «Τμήματος Πολιτισμού» του Οργανισμού. Διαθέτει πλούσιο ερευνητικό και συγγραφικό έργο ως εκδότης και αρθρογράφος, ενώ είναι ενεργό μέλος σε κορυφαίους φορείς, όπως:

• Το Ελληνικό Κέντρο Καταδύσεων (σπηλαιολόγος).
• Η Εταιρεία Αστρονομίας και Διαστήματος Ελλάδος (Κεντρική & Παράρτημα Σαλαμίνας).
• Η Ελληνική Λαογραφική Εταιρεία και η Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος & Πολιτισμού.
• Ο Σύλλογος Φίλων του Αρχαιολογικού Μουσείου Πειραιά.
• Μέλος/Συνδρομητής στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος και στο Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας.

 ξεκίνησε επίσημη συνεργασία με το με το Πάρκο Δεινοσαύρων και Μυθικών Πλασμάτων Κύπρου- https://www.dinoscy.org/home

 Πολιτισμός και Φυσική Ιστορία στην Υπηρεσία της Έρευνας

Μια σημαντική σύμπραξη ξεκινά στον τομέα του πολιτισμού και της φυσικής ιστορίας, καθώς ο Γρηγόρης Τσουκαλάς και η ερευνητική ομάδα STAR CONSCIOUSNESS ενώνουν τις δυνάμεις τους με το Πάρκο Δεινοσαύρων και Μυθικών Πλασμάτων Κύπρου.

Η Τέχνη της Αναπαράστασης: Η Μέθοδος του Δρ. Γεώργιου Φλωρίδη

Κεντρικό πυλώνα των εκθεμάτων αποτελούν οι δημιουργίες του Δρ. Γεώργιου Φλωρίδη, Μηχανολόγου Μηχανικού και Ερευνητή. Οι δεινόσαυροι του πάρκου δεν είναι απλά ομοιώματα, αλλά αποτέλεσμα μιας σύνθετης επιστημονικής και κατασκευαστικής διαδικασίας:

1. Επιστημονική Τεκμηρίωση: Η διαδικασία ξεκινά με τη συλλογή λεπτομερών πληροφοριών για κάθε ζώο. Οι ακριβείς διαστάσεις υπολογίζονται βάσει παλαιοντολογικών ευρημάτων (απολιθώματα), ενώ μελετάται το μυϊκό σύστημα, ο τρόπος κίνησης, η διατροφή και το περιβάλλον στο οποίο ζούσε το κάθε είδος.
2. Κατασκευή Σκελετού: Ο σκελετός κατασκευάζεται από σίδερο, με χρήση εξειδικευμένων συγκολλήσεων. Δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην ακρίβεια των αναλογιών και στη λεπτομέρεια της στάσης του σώματος.
3. Ενίσχυση και Μορφοποίηση: Ο μεταλλικός σκελετός επενδύεται με μπετόν για μέγιστη αντοχή και σταθερότητα.
4. Λεπτομέρεια και Υφή: Η τελική όψη διαμορφώνεται με τη χρήση τσιμεντοπηλού. Σε αυτό το στάδιο, ο δημιουργός αποτυπώνει με καλλιτεχνική δεξιοτεχνία όλες τις λεπτομέρειες του δέρματος, προσδίδοντας ρεαλισμό στο τελικό αποτέλεσμα.

Ο Στόχος της Συνεργασίας

Η συνεργασία αυτή αποσκοπεί στην ανάδειξη της φυσικής ιστορίας μέσα η δημιουργία ενός χώρου όπου η γνώση συναντά την τεχνολογία, προσφέροντας στους επισκέπτες μια μοναδική εκπαιδευτική εμπειρία γύρω από τα πλάσματα που κυριάρχησαν στον πλανήτη μας. αποτελεί μια εξαιρετική σύμπραξη που συνδέει την επιστημονική έρευνα, την τεχνολογία και την πολιτιστική κληρονομιά.Η συμβολή του Δρ. Γεώργιου Φλωρίδη προσθέτει μια μοναδική διάσταση μηχανικής ακρίβειας και καλλιτεχνικής δεξιοτεχνίας στο εγχείρημα.

Η μέθοδος που ακολουθεί ο Δρ. Φλωρίδης συνδυάζει την παλαιοντολογική έρευνα με τη σύγχρονη μηχανική. Τα βήματα είναι τα εξής:

1. Έρευνα & Συλλογή Δεδομένων: Μελέτη απολιθωμάτων για τον προσδιορισμό των ακριβών διαστάσεων, του μυϊκού συστήματος και των συνηθειών του ζώου.
2. Σιδερένιος Σκελετός: Κατασκευή και συγκόλληση ενός στιβαρού μεταλλικού σκελετού που αποτελεί τη βάση του δημιουργήματος.
3. Επένδυση με Μπετόν: Ενίσχυση της δομής με σκυρόδεμα για αντοχή στο χρόνο και τις καιρικές συνθήκες.
4. Λεπτομέρεια με Τσιμεντοπηλό: Η τελική φάση όπου αποτυπώνεται η υφή του δέρματος και οι μικρολεπτομέρειες που δίνουν "ζωή" στο έκθεμα.

 

 

 

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΔΥΟ ΦΙΛΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΩΝ Ε.Π.Ε.Α.Ν-Ε.Ν.Π.Α.Ν

 

 

 

 

 Συνάντηση δύο φίλων και συνεργατών ο γρήγορης τσουκαλάς, μέλος της θρυλικής ΕΠΕΑΝ (Εταιρεία Πνευματικής και Επιστημονικής Αναπτύξεως) ενώ παράλληλα είναι ιδρυτής & διευθυντής του Τμήματος Μελέτης Ασυνήθιστων Φαινομένων Μελετών, ιδρυτής & διευθυντής του Τμήματος Γεωστρατηγικής, Στρατηγικής & Ιστορίας και Ιδρυτής & Διευθυντής του Τμήματος Πολιτισμού στον Οργανισμό. Μέλος του Ελληνικού Κέντρου Καταδύσεων, μέλος της Εταιρείας Αστρονομίας και Διαστήματος Ελλάδος, μέλος της Εταιρείας Αστρονομίας και Διαστήματος (παράρτημα Σαλαμίνας), μέλος της Λαογραφικής Εταιρίας Ελλάδος, μέλος του Συλλόγου Φίλων του Αρχαιολογικού Μουσείου Πειραιά, μέλος του Ιδρύματος Νιάρχος, Μέλος Μουσείου Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας, Μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Περιβάλλοντος & Πολιτισμού και σπηλαιολόγος. Δραστηριοποιείται στον πολιτικό χώρο ως διευθυντής – σύμβουλος συντονισμού πολιτικών κινήσεων και δράσεων και σύμβουλος δημοσίων σχέσεων. Και ο δημοσιογράφος Γιαννης Γαλανης του πολιτιστικου φορέαν Ε.Ν.Π.Α.Ν.-ΕΝΩΣΗ ΠΟΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ.

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ Ε.Π.Ε.Α.Ν ΜΕ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ.

 

Ο Γρηγόρης Τσουκαλάς:, μέλος της ιστορικής ΕΠΕΑΝ (Εταιρεία Πνευματικής και Επιστημονικής Αναπτύξεως). Ο κ. Τσουκαλάς είναι ιδρυτής και διευθυντής των τμημάτων "Μελέτης Ασυνήθιστων Φαινομένων", "Γεωστρατηγικής, Στρατηγικής & Ιστορίας", καθώς και του "Τμήματος Πολιτισμού" του οργανισμού. Μια πολυσχιδής προσωπικότητα με έντονη δράση στην ΕΠΕΑΝ και εξειδίκευση σε θέματα γεωστρατηγικής, ιστορίας και μελέτης ασυνήθιστων φαινομένων. Η συμμετοχή του σε πολυάριθμους επιστημονικούς και πολιτιστικούς φορείς (όπως το Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας και η Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος & Πολιτισμού) αναδεικνύει το εύρος των ενδιαφερόντων του, ενώ η ενασχόλησή του με τον πολιτικό συντονισμό υποδηλώνει ενεργή παρουσία στα κοινά. Ο Πάρις Κατσίβελος: Ένας καταξιωμένος άνθρωπος των τεχνών και των γραμμάτων με διεθνή αναγνώριση. Ο τίτλος του Παγκόσμιου Πρεσβευτή Ειρήνης και η ηγετική του θέση στο Παγκόσμιο Φιλοσοφικό Φόρουμ (WPF) υπογραμμίζουν την προσφορά του στον διαπολιτισμικό διάλογο και την πρακτική φιλοσοφία, πέρα από την ακαδημαϊκή και καλλιτεχνική του πορεία.Η κοινή τους πορεία φαίνεται να εστιάζει στην προαγωγή του ελληνικού πνεύματος, της επιστήμης και της πολιτιστικής διπλωματίας.Ακολουθεί μια σύνοψη των κυριότερων αξόνων αυτών των βραβεύσεων, ταξινομημένων ανά πεδίο δράσης για καλύτερη οργάνωση:1. Λογοτεχνία & ΦιλοσοφίαΒραβείο «Άγιος Λέων Τολστόι»: Μια σημαντική αναγνώριση από τη Ρωσική Φιλοσοφική Εταιρεία για το βιβλίο «Με Πυξίδα το ΦΩΣ», το οποίο εμβαθύνει στην Παραψυχολογία, τη Μεταφυσική και την Αυτοβελτίωση.Παγκόσμιος Πρεσβευτής Ειρήνης: Τίτλος που δόθηκε από το Παγκόσμιο Φιλοσοφικό Φόρουμ, αναγνωρίζοντας τη στράτευσή του στις πανανθρώπινες αξίες.2. Εκπαίδευση & Κοινωνική ΠροσφοράΛειτουργός Διδάσκαλος (Ο.Η.Ε. & UNESCO): Μια σπάνια διάκριση που τον κατατάσσει ως εκπαιδευτή κοινωνικής παιδείας σε παγκόσμιο επίπεδο,εστιάζονταςστη δημιουργία του "Παγκόσμιου Πολίτη".Επίτιμος Διδάκτωρ: Από την Ακαδημία Επιστημών της Ουκρανίας, για το καινοτόμο σύστημα διδασκαλίας στη Δραματική Τέχνη και την Αγωγή Ποιοτικής Επικοινωνίας.3. Τέχνη & ΠολιτισμόςΔιεθνής Παρουσία: Τιμητικές βραβεύσεις στη Βιέννη για την προώθηση του ελληνικού πολιτισμού (έργο Καβάφη) και τη χρήση της αρχαιοελληνικής λύρας και της δωρικής διαλέκτου στην παράσταση «Ύμνος στην ΕΙΡΗΝΗ».Ακαδημαϊκό Έργο: Διδασκαλία σε μεταπτυχιακά προγράμματα (όπως στο αυστριακό πανεπιστήμιο D.U.K.), γεφυρώνοντας την τέχνη με την επικοινωνία.- <<ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ 2013-2014>> από την ¨Ακαδημία Ελληνικών Βραβείων Τέχνης¨, υπό την Αιγίδα του ¨Υπουργείου Παιδείας¨ και της ¨ Ένωσης Δημοσιογράφων Ευρωπαϊκού Τύπου¨, για το βιβλίο του Αυτοβελτίωσης και Εσωτερισμού <<Με Πυξίδα το ΦΩΣ>> (Φεβρουάριος 2014).-<<ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΡΑΜόΤΑ>> από τον Σύλλογο Βουλγάρων Ποιητών στο Πλέβεν της Βουλγαρίας και <<ΔΙΠΛΩΜΑ ΤΙΜΗΣ>> από τον Όμιλο για την Ουνέσκο Τεχνών, Λόγου και Επιστημών Ελλάδος, γιατην συμμετοχή του στο ¨Τριήμερο Ελληνικού Πολιτισμού και Φιλίας των δύο λαών¨ (29,30,31 Οκτωβρίου 2013).- <<ΧΡΥΣΟ ΜΕΤΑΛΛΙΟ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ>> και <<ΔΙΠΛΩΜΑ ΤΙΜΗΣ>>, από τον Διεθνή Πολιτιστικό Οργανισμό "Το Καφενείο των Ιδεών¨ (1η Ιουνίου 2014).- <<ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΡΕΣΒΕΥΤΗΣ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ - UNIVERSAL AMBASSADOR OF PURE LIGHT AND BENEVOLENCE>> από το Παγκόσμιο Φιλοσοφικό Φόρουμ (1η Οκτωβρίου 2014).- <<ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΡΕΣΒΕΥΤΗΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΕΧΝΩΝ - ECUMENICAL AMBASSADOR OF INTELLECT AND ARTS>> από το Παγκόσμιο Φιλοσοφικό Φόρουμ( 22 Νοεμβρίου 2014).

-<<1ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗΣ>> από το Ρωσικό Εθνικό Τμήμα του Παγκόσμιου Φιλοσοφικού Φόρουμ, για το βιβλίο του Φιλοσοφίας, Αυτοβελτίωσης και Μεταφυσικής <<Με Πυξίδα το ΦΩΣ>>, γιατί διαφωτίζει, κατευθύνει και στηρίζει τον άνθρωπο στον αγώνα του για το Καλό και το ΦΩΣ!!! (7/12/2016).1. <<ΧΡΥΣΟ ΜΕΤΑΛΛΙΟ 1ου ΒΡΑΒΕΙΟΥ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ>> από την Ρωσική Φιλοσοφική Εταιρεία (Κοινωνία), για το βιβλίο του Φιλοσοφίας, Αυτοβελτίωσης και Μεταφυσικής <<Με Πυξίδα το ΦΩΣ>>, (6/2/2016).-<<ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΡΙΣΤΕΙΑΣ>>, ΤΙΜΗΣ ΕΝΕΚΕΝ, Από τον Όμιλο για την Ουνέσκο Τεχνών, Λόγου και Επιστημών Ελλάδος, ¨για την συνολική προσφορά του στο Πνεύμα και στις Τέχνες¨, για την συμπλήρωση 400 ομιλιών του για το Καλό και το Φως, για την συμπλήρωση πλέον των 40 ετών συνεχούς διδασκαλίας του, για την οργάνωση και εκτέλεση πλήθους εκδηλώσεων Διανόησης και Πολιτισμού, για την διαρκή εθελοντική προσφορά του στον Πολιτισμό (1 Απριλίου 2015).-<<ΑΝΩΤΑΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ>> από τον Όμιλο για την Ουνέσκο Τεχνών, Λόγου και Επιστημών Ελλάδος, για το βιβλίο του Αυτοβελτίωσης και Εσωτερισμού <<Με Πυξίδα το ΦΩΣ>>, γιατί: είναι Πυξίδα πορείας στο Καλό και στο Φως, είναι ύμνος στον Θεό και στην Δημιουργία, είναι βιβλίο σταθμός στην διεθνή βιβλιογραφία της Αυτοβελτίωσης και του Εσωτερισμού, δίνει Απαντήσεις και Λύσεις σε υπαρξιακά ερωτήματα και προβλήματα που πάντα βασανίζουν τον Άνθρωπο (Απρίλιος 2015).-<<ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΒΡΑΒΕΥΣΗ>> από την Ρουμανική Πρεσβεία στην Αθήνα και τον Σύλλογο Ρουμανοελληνικής Φιλίας και Πολιτισμού ¨Αρμονία¨ υπό την Αιγίδα του Ρουμανικού Υπουργείου Εξωτερικών, για την συνολική προσφορά του στο Πνεύμα και στον Πολιτισμό και για την Επιμέλεια, Σκηνοθεσία και Ερμηνεία του στην Διεθνή Ποιητική Παράσταση – Αφιέρωμα Μνήμης <<Αυγερινός>>, του Εθνικού Ποιητή της Ρουμανίας Μιχάϊ Εμινέσκου, στην Ρουμανική Πρεσβεία (15 Ιανουαρίου 2015).

- <<ΤΙΤΛΟΣ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΥ>> κατά Αριστοτέλη (ARISTOCRAT of the Earth – XXI), από το Παγκόσμιο Φιλοσοφικό Φόρουμ, κατά τις εργασίες του 6ου ετήσιου Συμποσίου Διαλεκτικής Φιλοσοφίας του Παγκόσμιου Φιλοσοφικού Φόρουμ (Οκτώβριος 2015.

-<<ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΡΙΣΤΕΙΑΣ – Diploma de Excelenta>> από τον Σύλλογο Ρουμανοελληνικής Φιλίας και Πολιτισμού ¨Αρμονία¨, για την σκηνοθεσία και ερμηνεία του στην Ποιητική Παράσταση Μνήμης <<Αυγερινός>>, του Εθνικού Ποιητή της Ρουμανίας Μιχαϊ Εμινέσκου, στον Σύλλογο Αρμονία (6/12/2014).-<<ΧΡΥΣΟ ΜΕΤΑΛΛΙΟ - ΤΙΜΗΣ ΕΝΕΚΕΝ>> από το 8ο Φιλοσοφικό Διαλεκτικό Συμπόσιο του Παγκόσμιου Φιλοσοφικού Φόρουμ και το Εθνικό Ρωσικό Τμήμα του Παγκόσμιου Φιλοσοφικού Φόρουμ για την Ποιητική παράστασή του <<ΕΛΛΑΔΑ-ΠΝΕΥΜΑ-ΦΩΣ>>, με θεατροποιημένο Πίνδαρο, Παλαμά και Σικελιανό. (5/10/2017).-<<ΕΙΔΙΚΗ ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΑΡΙΣΤΕΙΑΣ>> με ΧΡΥΣΗ ΠΛΑΚΕΤΑ από το Παγκόσμιο Φιλοσοφικό Φόρουμ και το Εθνικό Ρωσικό Τμήμα του W.PH.F. για την Ποιητική Θεατρική του Παράσταση <<ΕΛΛΑΔΑ - ΠΝΕΥΜΑ -ΦΩΣ>> και για το σύνολο της προσφοράς του στο Παγκόσμιο Φιλοσοφικό Φόρουμ ως μόνιμος ομιλητής του, Πρόεδρος Οργανωτικής του Επιτροπής και Αντιπρόεδρος, Υπεύθυνος για την Ανάπτυξη του Πολιτισμού και του Διαπολιτισμικού Διαλόγου. (5/10/2017).-<<ΧΡΥΣΟ ΜΕΤΑΛΛΙΟ - ΤΙΜΗΣ ΕΝΕΚΕΝ>> από την Ρωσική Φιλοσοφική Εταιρεία για την παράστασή του <<ΕΛΛΑΔΑ-ΠΝΕΥΜΑ-ΦΩΣ>> καθώς και για τις Φιλοσοφικές και Μεταφυσικές του <<Αναζητήσεις>> καθώς και για το σύνολο του έργου του στα Γράμματα και στις Τέχνες. (9ος 2017).• από το Παγκόσμιο Φιλοσοφικό Φόρουμ, συνοδευόμενα από <<Πιστοποιητικό Τιμής>>, για την διαρκή, πολυεπίπεδη, ενεργή, προσφορά του στις δράσεις και στους σκοπούς του Φόρουμ ως Αντιπροέδρου του, υπευθύνου στον τομέα Πολιτισμού, ως μόνιμου μέλλους και αργότερα Προέδρου της Οργανωτικής του Επιτροπής, ως μόνιμου ομιλητού στα συνέδριά του, για τις πρωτοβουλίες και δράσεις του ως <<Πολίτη του Κόσμου>> καθώς και για το σύνολο του έργου του στο πεδίο του Πνεύματος και των Τεχνών το πρώτο και για όλες τις Θεατρικές του Ερμηνείες στις παραστάσεις που προσέφερε κάθε χρόνο, στα πλαίσια του Πολιτιστικού Προγράμματος του Συμποσίου, αλλά και για το σύνολο της Καλλιτεχνικής του Δημιουργίας και την πέραν των τεσσάρων δεκαετιών διδασκαλία του στο Θέατρο το δεύτερο (Οκτώβριος 2015).-<<ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ>> από την Εταιρεία Τεχνών, Επιστήμης και Πολιτισμού Κερατσινίου, για το βιβλίο του Αυτοβελτίωσης και Εσωτερισμού <<Με Πυξίδα το ΦΩΣ>> κατά τον 14ο Παγκόσμιο, Ετήσιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό της (Ιούνιος 2014).

-<<ΕΙΔΙΚΗ ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΥΨΗΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ>> με ΧΡΥΣΗ ΠΛΑΚΕΤΑ από το Παγκόσμιο Φιλοσοφικό Φόρουμ και το Εθνικό Μαλαισιανό Τμήμα W.PH.F. για την Ποιητική Θεατρική του Παράσταση <<Αχχχχχ, Έρωτα>>, για το σύνολο της πολυετούς προσφοράς του στο Φιλοσοφικό Φόρουμ, όπως και για το σύνολο του έργου του στα Γράμματα και στις Τέχνες, για την συμπλήρωση 500 ομιλιών - προτροπών για το Καλό και το ΦΩΣ, για την Παγκόσμια Ειρήνη, την Αδελφοσύνη των Λαών, την Δικαιοσύνη, την Αγάπη, την Ελευθερία. (4 /10/ 2018).-<<ΕΙΔΙΚΟΣ ΕΠΑΙΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΗΣ>>, από το Παγκόσμιο Κράτος της Γης (U.S.E.), το WPF Υπερεθνικός Παγκόσμιος Οργανισμός και την Φιλοσοφική Σωκρατική Σχολή Νοτιοανατολικής Ασίας (Ινδονησία) για την ομιλία του, για τον εορτασμού της <<Παγκόσμιας Ημέρας της Μητέρας Γαίας>> - (22 Απριλίου 2019).-<<ΧΡΥΣΟ ΜΕΤΑΛΙΟ - ΤΙΜΗΣ ΕΝΕΚΕΝ>> από το 9ο Φιλοσοφικό Διαλεκτικό Συμπόσιο, για την ποιητική του παράσταση <<Αχχχχχ, Έρωτα>> και την διαδρομή του στη Φιλοσοφία. (3 /10/2018).-<<ΠΟΛΙΤΗΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ>>, από το Παγκόσμιου Φιλοσοφικού Φόρουμ, το 2012.

- <<ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΕΝΕΡΓΟΣ ΣΤΟΧΑΣΤΗΣ>> από το Παγκόσμιου Φιλοσοφικού Φόρουμ, το 2013.

- <<ΕΠΑΙΝΟΣ ΕΥΡΕΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ>> από το Παγκόσμιου Φιλοσοφικού Φόρουμ, του οποίου είναι μόνιμος ομιλητής και Πρόεδρος της Οργανωτικής του Επιτροπής, το 2012 και το 2013.-<<ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ>> από τον Σύνδεσμο Ελλήνων Αιγυπτιωτών, για το βιβλίο του Αυτοβελτίωσης και Εσωτερισμού <<Με Πυξίδα το ΦΩΣ>> (22 Οκτωβρίου 2012).

-<<ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ>>, από τον Όμιλο για την Ουνέσκο Τεχνών, Λόγου και Επιστημών Ελλάδος, για την οργάνωση, επιμέλεια και ερμηνεία του στην Ποιητική Παράσταση <<Βραδιά Καβάφη με τον Πάρι Κατσίβελο>>, στην Διεθνή Ποιητική Εικαστική Παρουσίαση του Αφιερώματος στο έτος Καβάφη, στον Ελληνογαλλικό Σύνδεσμο (Δεκέμβρης 2013).

-<<ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ>>, από τον Όμιλο για την Ουνέσκο Πειραιώς και Νήσων, για την συνολική προσφορά του στο Πνεύμα και στον Πολιτισμό, και για την Ποιητική Θεατρική παράσταση Αφιέρωμα στον Κωνσταντίνο Καβάφη, <<Ο Πάρις Κατσίβελος ερμηνεύει Καβάφη>>, στην εκδήλωση <<Αποχαιρετώντας το έτος Καβάφη>> (30 Δεκεμβρίου 2013).-<<ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ – ΚΕΦΑΛΗ ΤΗΣ ΘΕΑΣ ΑΘΗΝΑΣ>> με σχεδιασμό Τσίλερ, από το Παγκόσμιο Φιλοσοφικό Φόρουμ και τις Ενώσεις Ελλήνων Πολιτισμού και Ανάπτυξης (8/10/2015).-ΔΥΟ <<ΕΙΔΙΚΟΙ ΕΠΑΙΝΟΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΣ>> και ΔΥΟ ΑΣΗΜΕΝΙΟΙ <<ΤΙΜΗΤΙΚΟΙ ΣΤΕΦΑΝΟΙ>> από τον Όμιλο για την Ουνέσκο Τεχνών, Λόγου και Επιστημών Ελλάδος, για την διοργάνωση, σκηνοθεσία και ερμηνεία του στην θεατρική παράσταση <<Ο Φανταράκος>> του Αλέκου Σακελάριου και την συμμετοχή του μ΄ αυτήν στην εκδήλωση <<Μνήμες του ΄40 και Ελληνικά Φτερά>> (Νοέμβριος 2014 και Δεκέμβριος 2015).

-<<ΕΠΑΙΝΟΣ>>, από τον Όμιλο για την Ουνέσκο Τεχνών, Λόγου και Επιστημών Ελλάδος, για την αξιόλογη συμμετοχή του στην εκδήλωση <<Μύθος και Αλληγορία>>, στον Δήμο Καισαριανής (28/5/2012).-<<ΤΙΜΗΤΙΚΟ ΔΙΠΛΩΜΑ>>, για την ερμηνεία του, σχολιασμό και συντονισμό, στο 2ο Ρεσιτάλ Μουσικής και στο Χορόδραμα ¨Εκλάκτισμα¨, στον Πολυχώρο Πολιτισμού Δήμου Παλαιού Φαλήρου (3/5/14).-<<ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΒΡΑΒΕΥΣΗ>>, από τον Όμιλο για την Ουνέσκο Πειραιώς και Νήσων, για την προσφορά του στον Πολιτισμό και για το βιβλίο Αυτοβελτίωσης και Εσωτερισμού <<Με Πυξίδα το ΦΩΣ>>, στο Δημαρχείο Νικαίας. (17 Απριλίου 2013).-<<ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ>>, από το Λογοτεχνικό Συμπόσιο, στην ηλεκτρονική του πλατφόρμα, για το βιβλίο Αυτοβελτίωσης και Εσωτερισμού <<Με Πυξίδα το ΦΩΣ>>.-ΤΡΕΙΣ <<ΤΙΜΗΤΙΚΕΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ>> από τον Όμιλο για την Ουνέσκο Τεχνών, Λόγου και Επιστημών Ελλάδος, για διοργάνωση και εκτέλεση και άλλων εκδηλώσεων Πολιτισμού.Όπως και πολλές άλλες Τιμητικές Διακρίσεις και Ειδικές Βραβεύσεις από Δήμους, Οργανώσεις και Ενώσεις του Πνεύματος, των Τεχνών και του Πολιτισμού για ερμηνείες του στις πρόσφατες θεατρικές του παραστάσεις, σε παραστάσεις θεατροποιημένης ποίησης, παρουσιάσεις εκδηλώσεων και συμμετοχές του σ΄ αυτές.Και ο ΟΧρίστος Στεργ. Μπελλές (Christos Belles) είναι διδάκτορας Ιστορίας (Βυζάντιο-Φραγκοκρατία), συγγραφέας και ερευνητής, ο οποίος έχει συνδεθεί με τις δραστηριότητες του Παγκόσμιου Φιλοσοφικού Φόρουμ (World Philosophical Forum - WPF) στην Ελλάδα.Βασικά στοιχεία για τη δράση του:• Συμμετοχή στο WPF: Ο Χρίστος Στεργ. Μπελλές έχει παρουσιαστεί ως ομιλητής και συμμετέχων σε συμπόσια του Παγκόσμιου Φιλοσοφικού Φόρουμ, το οποίο συχνά διοργανώνει δράσεις στην Αθήνα σε συνεργασία με άλλους φορείς.

• Θεματολογία: Το έργο του φαίνεται να κινείται στον χώρο της ιστορικής ανάλυσης, της φιλοσοφίας και της έρευνας, με ενδιαφέρον για την πρακτική φιλοσοφία και τα μείζονα προβλήματα της εποχής.

• Δημοσιεύσεις/Συνεντεύξεις: Έχει δώσει συνεντεύξεις, όπως στο "Πατρινόραμα", όπου αναπτύσσει φιλοσοφικές απόψεις.• Ακαδημαϊκό/Συγγραφικό Υπόβαθρο: Είναι συγγραφέας βιβλίων (π.χ. εκδόσεις Λιβάνη) και έχει διδάξει στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.

Σχετικά με το Παγκόσμιο Φιλοσοφικό Φόρουμ (WPF):Το WPF, το οποίο συχνά αναφέρεται ως Παγκόσμιο Φόρουμ Φιλοσόφων, είναι ένας οργανισμός που προωθεί τη φιλοσοφική σκέψη, συχνά σε σχέση με τις αξίες της UNESCO, και διοργανώνει διαλεκτικά

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ

 

 

 

 

 

Ινστιτούτο Ιστορίας Εμπορικής Ναυτιλίας (Ι.Ι.Ε.Ν.)

Το Ινστιτούτο Ιστορίας Εμπορικής Ναυτιλίας (Ι.Ι.Ε.Ν.) εδρεύει στον Πειραιά και λειτουργεί ως αυτοτελής Υπηρεσία του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής (σύμφωνα με την απόφαση 411811/20/93, ΦΕΚ Β΄ 468/29.6.93). Διοικείται από Διοικητικό Συμβούλιο, το οποίο έχει την ευθύνη για το σύνολο των δραστηριοτήτων του.

Σκοπός και Έργο

• Ιστορική Μελέτη: Κύριος στόχος είναι η μελέτη της ιστορικής εξέλιξης της ελληνικής εμπορικής ναυτιλίας, από την αρχαιότητα έως σήμερα.
• Προσέλκυση Νέων: Η ανάδειξη της ναυτικής κληρονομιάς με σκοπό την ενθάρρυνση των νέων να ακολουθήσουν το ναυτικό επάγγελμα.
• Εκπαιδευτικό Έργο: Διοργάνωση ξεναγήσεων και ενημερωτικών προγραμμάτων σχετικά με την ιστορία της ναυτιλίας και τη δράση του Λιμενικού Σώματος.
• Εκδοτική Δραστηριότητα: Συγγραφή και έκδοση επιστημονικών πονημάτων που αφορούν τη ναυτική ιστορία.

Εκθέσεις και Εξωστρέφεια

Από την ίδρυσή του, το Ι.Ι.Ε.Ν. έχει συμμετάσχει σε πολυάριθμες και σημαντικές εκθέσεις. Η επιτυχία της παρουσίας του βασίζεται στην ποιότητα των εκθεμάτων του, καθώς και στην εξειδικευμένη τεχνογνωσία του προσωπικού του στον σχεδιασμό, την οργάνωση εκθεσιακών χώρων και την παροχή επαγγελματικής ξενάγησης.

Υποδομές και Προσβασιμότητα

Ο χώρος λειτουργεί ως μουσείο και είναι πλήρως προσβάσιμος σε ΑμεΑ, διαθέτοντας:

• Κατάλληλες θύρες εισόδου.
• Σταθερά και αντιολισθηρά δάπεδα για την ασφαλή μετακίνηση όλων των επισκεπτών.
•  
• ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ
• ΥΓ Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΕΓΙΝΕ ΓΙΑ ΛΟΓΑΡΙΣΜΟ ΤΗΣ ΕΠΕΑΝ- 
  Τμήμα Έρευνας Πολιτισμού και Ιστορίας, υπό την ίδρυση και διεύθυνση του Γρηγόρη Τσουκαλά, αποτελεί έναν φορέα με κεντρικό άξονα την προστασία και την προβολή της ελληνικής κληρονομιάς

ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΑΠΟ Δ.Ε.Ε.Λ. ΤΗΣ ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ ΜΕΔΟΥΣΑΣ(ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ)

 

 

 

Ο Γρηγόρης Τσουκαλάς, ιδρυτής και διευθυντής του Τμήματος Πολιτισμού της ΕΠΕΑΝ, προσεκλήθ ηαπό την Διεθνή Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών & Καλλιτεχνών, να παρευρεθεί στην παρουσίαση της ποιητικής συλλογής “Μέδουσα” του ποιητή Πάνο -Τάκη Κούρβα, που πραγματοποιήθηκε στο
Ιστορικό Αρχείο του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Η ποιητική συλλογή «Μέδουσα» του
Πάνου Κούρβα, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων». Πρόκειται για ένα
έργο πολυδιάστατο, που απλώνεται σε πολλά επίπεδα. Ένα έργο που συνδυάζει την
προσωπική εξομολόγηση με τον κοινωνικό στοχασμό και την ιστορική μνήμη.
Μέσα από πενήντα ποιήματα, ο ποιητής υφαίνει έναν ολόκληρο ιστό. Έναν ιστό που
αντανακλά την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης εμπειρίας. Τα ποιήματά του μας
προκαλούν, μας καθηλώνουν, μας γεννούν ερωτήματα. Κυρίως όμως μάς
κινητοποιούν· μας καλούν σε μια βαθιά εσωτερική αναζήτηση.
Η «Μέδουσα» δεν είναι απλώς μια συλλογή ποιημάτων. Είναι ένα έργο που
ισορροπεί ανάμεσα στην ενδοσκόπηση και στον κοινωνικό προβληματισμό. Μέσα
από διαφορετικά θέματα και μορφές, ο ποιητής συνδέει το προσωπικό με το
συλλογικό, το παρελθόν με το παρόν. Και με αυτόν τον τρόπο χαρίζει στον
αναγνώστη μια πλούσια, πολυεπίπεδη ποιητική εμπειρία.
Σας καλώ, λοιπόν, να αφεθούμε στη φωνή του ποιητή. Να περπατήσουμε μαζί του
στα μονοπάτια της «Μέδουσας». Γιατί εκεί, πίσω από τις λέξεις, κρύβεται η δύναμη
της ποίησης να φωτίζει, να συγκινεί και να μεταμορφώνει.
Η Μέδουσα — ίσως η πιο παρεξηγημένη μορφή της μυθολογίας — εδώ δεν
εμφανίζεται ως τέρας προς εξόντωση, αλλά ως κάτοπτρο. Ως καθρέφτης του φόβου
μας απέναντι στο άγνωστο, απέναντι στο ανοίκειο· και κυρίως απέναντι στον ίδιο
μας τον εαυτό.
Δεν στεκόμαστε, λοιπόν, απλώς μπροστά σε μια ακόμη ποιητική συλλογή.
Στεκόμαστε μπροστά στο βλέμμα της Μέδουσας. Εκείνο το αινιγματικό, το
παγωμένο βλέμμα που παγιδεύει τον άνθρωπο τη στιγμή που αντικρίζει την
αλήθεια κατάματα. Όταν βρίσκεται γυμνός απέναντι στις αξίες του, στις πράξεις
του, στη συνείδησή του.
Η Μέδουσα εδώ δεν είναι τέρας, δεν είναι μύθος. Είναι ο καθρέφτης της εποχής
μας. Είναι το είδωλο των ιδεών μας και των αντιφάσεών μας. Εκεί όπου άλλοτε
αντικατοπτρίζονται, άλλοτε κρίνονται, άλλοτε λυτρώνονται ή συντρίβονται.
 Γι’ αυτό και σε αυτή τη συλλογή, η Μέδουσα παίρνει πολλαπλές όψεις.
 Είναι σύμβολο γυναικείας δύναμης και αυτοδιάθεσης σε μια κοινωνία που τη
φοβάται και την περιορίζει.
2 Είναι ένα φιλοσοφικό ερώτημα: ποιον παγώνει τελικά το βλέμμα της; τον
παρατηρητή ή την ίδια; Και είναι, ακόμη, μια μεταφορά του ασυνειδήτου·
αυτού του σκοτεινού κομματιού που αποφεύγουμε, κι όμως, μόνο μέσα από
αυτό, μπορούμε να βαδίσουμε προς την αυθεντική ύπαρξη.
Από αυτό το κέντρο ακτινοβολούν όλοι οι επιμέρους κύκλοι της συλλογής.
Για παράδειγμα, όταν ο ποιητής μάς μιλά για την πνευματική ανάβαση προς τον
Δρόμο των Αξιών, το πρώτο βήμα που θέτει είναι η αποδέσμευση από την έπαρση
και τη φιλοδοξία. «Πριν δρασκελίσεις την κλίμακα του Παρνασσού», μας λέει,
«απίθωσε… τις ζωντανεμένες φιλοδοξίες».
Μας προειδοποιεί έτσι ότι η πορεία προς την ηθική και την πνευματική τελείωση
δεν είναι δρόμος εύκολος. Ζητά κάθαρση και ταπείνωση. Μόνο εκείνος που αφήνει
πίσω τη σημαία της έπαρσης μπορεί να περπατήσει «στο μονοπάτι των
αμαράντων». Εκεί όπου «ενίοτε σχολαρχούν οι ανυπόδητοι, λουσμένοι με τη
χρωστική ουσία της γνώσης».
Με άλλα λόγια, μόνο αν αφήσουμε πίσω μας την «επιλεκτική όραση» και το «εγώ»
μας, μπορούμε να αγγίξουμε το βάθος της δικαιοσύνης, της γνώσης, της αληθινής
αριστείας.
Ο ποιητής απευθύνει κάλεσμα: σε όποιον αναζητά τη γνώση και την αριστεία, να
αποτινάξει τις υλικές επιδιώξεις.
Να εγκαταλείψει τον εγωισμό, να απορρίψει την κενοδοξία. Μόνο έτσι μπορεί
κανείς να σταθεί με σεβασμό μπροστά στη σοφία.
Αλλά η πνευματική ανάβαση — όπως μας υπενθυμίζει ο ποιητής — δεν είναι
εύκολη. Απαιτεί μόχθο, θάρρος, και πάνω απ’ όλα πίστη. Η κορυφή δεν ανήκει
στους υπερήφανους. Γιατί το φως της αλήθειας δεν χαρίζεται· μπορεί να κάψει
εκείνους που κοιτάζουν τον εαυτό τους με αυταρέσκεια.
Η γνώση δεν είναι βραβείο για τους κυνηγούς της δόξας. Είναι δώρο που
προσφέρεται μόνο σε όσους πορεύονται ανυπόδητοι, με σεμνότητα και ευλάβεια.
Σε όσους αποδέχονται την αδυναμία τους και προχωρούν με ταπεινότητα.
Στους στίχους της Μέδουσας ο ποιητής σκηνογραφεί ένα υπαρξιακό δράμα. Η ζωή
μοιάζει με καράβι που δεν βρίσκει λιμάνι. Κι όμως αντιστέκεται, έστω και «σε
χάρτινη σχεδία». Γιατί ακόμη και αυτή η εύθραυστη αναζήτηση είναι πράξη
αντίστασης στο βύθισμα.
Το ταξίδι, όμως, δεν στρέφεται μόνο προς τα έξω· στρέφεται και προς τα έσω. Το
σκάφος — σύμβολο της ανθρώπινης ύπαρξης — ναυαγεί στο άυλο πέλαγος των
3 ενοχών και της έπαρσης. Γίνεται καθρέφτης του ανθρώπου που εγκλωβίζεται στο
ίδιο του το βάρος, ακινητοποιείται μέσα στο τέλμα της μνήμης και της λήθης.
Στο ποίημα «Τέλμα» που θα το απολαύουμε στην συνέχεια ο ποιητής μάς δείχνει
αυτήν ακριβώς τη βύθιση. Τη βύθιση της ύπαρξης όταν οι ενοχές και η αλαζονεία
βαραίνουν σαν άγκυρες.
Παράλληλα, ο λόγος του φέρνει εικόνες όπου η προσωπική ματαιοδοξία — η
«γιορτή κάποιου φιλάδελφου», το «εκφραστικό προσωπείο» — συγκρούεται με
τη φθορά του χρόνου: με τη «σαρακιασμένη βίβλο», με το «κομπολογιού το βιός
ξεχαντρώνεις».
Έτσι, στίχο με στίχο, η συλλογή στήνει μια σκηνογραφία υπαρξιακού δράματος. Η
ζωή παρουσιάζεται σαν καράβι που δεν βρίσκει ποτέ την Ιθάκη του. Ένα καράβι που
περιπλανάται σε ουτοπικές ακτές, κυνηγώντας ψευδαισθήσεις — πριν καταλήξει
στη μοναξιά της ανωνυμίας.
Και ακόμα, η γλώσσα του Πάνου Κούρβα είναι πλούσια σε μεταφορές και
συμβολισμούς. Το πνευματικό ταξίδι γίνεται θαλασσινό ταξίδι· η μνήμη και η λήθη
προσωποποιούνται· η αναζήτηση της Ιθάκης μετατρέπεται σε μια ματαιωμένη
επιθυμία λύτρωσης. Ο ποιητής κινείται ανάμεσα στην καταγγελία της αμνημοσύνης
και στην εξομολόγηση της ανθρώπινης αδυναμίας, δημιουργώντας έναν τόνο που
είναι συγχρόνως οικουμενικός και βαθιά προσωπικός.
Στο ποίημα «Ήλιδα» οι στίχοι μετατρέπονται σε θρήνο για έναν ιερό και εύφορο
τόπο που ρημάχτηκε από τις πυρκαγιές. Η λήθη προβάλλει ως άμυνα, όμως η
απώλεια βαραίνει σαν λίθος. Οι καμένες ελιές γίνονται ιέρειες πένθους και η φύση
αποκτά φωνή· γίνεται φορέας των ψυχών των χαμένων. Μέσα σ’ αυτόν τον
οικολογικό και πολιτισμικό οδυρμό — όπως και στο ποίημα «Εγκέλαδος» —
αναδύεται η διπλή κίνηση της ποίησης: βαθιά λύπη και, ταυτόχρονα, υπόρρητη
ελπίδα. Ο σεισμικός Εγκέλαδος ντύνει τον κόσμο με «μαγνάδι απογοήτευσης», το
κομπολόι των σκέψεων μετρά χαμένες ανάσες· κι όμως «η ελπίδα αχνόπνοη στη
λάμψη του κεριού» υπόσχεται ιάματα. Και φτάνουμε στον τελευταίο στίχο — «και
ο Αλλάχ θεός μου…» — μια γέφυρα ανάμεσα στον ανθρώπινο πόνο και τη
θρησκευτική βίωση, που μας αφήνει με μια αίσθηση δέους.
Η ίδια γέφυρα ενώνει και τη «Σμύρνη» με τον «Εγκέλαδο». Από τη φωτιά της
Ιωνίας έως τα συντρίμμια του 2023, ο πόνος, ο θάνατος και η προσφυγιά υφαίνουν
κοινό νήμα. Είτε Ρωμιός του ’22 είτε σεισμόπληκτος του σήμερα, ο άνθρωπος
κουβαλά την ίδια αγωνία της απώλειας, την ίδια ανάγκη να βρει μια νέα Ιθάκη.
Αλλά ο ποιητής δεν σταματά εδώ. Στηλιτεύει με οξύτητα τον προεκλογικό
θεατρινισμό, την κενολογία των υποσχέσεων, τον ρόλο των μέσων ενημέρωσης που
τρέφουν την αυταπάτη — αλλά και την ευπιστία του πολίτη που παρασύρεται στον
4 φ ανατισμό. Η ειρωνεία του είναι κοφτερή: προδοσία, φαυλότητα, συλλογική
απάθεια. Ο «απλός άνθρωπος» παγιδεύεται «στα δόκανα», επειδή δεν σκέφτεται
κριτικά. Εδώ η ποίηση αγγίζει τα όρια της πολιτικής σάτιρας· μια κραυγή
εγρήγορσης απέναντι στη δημοκρατική μας ευθύνη.
Σε άλλο τόξο, η συλλογή υψώνει πρόσωπα-σύμβολα. Ο Νίκος Μπελογιάννης στο
ποίημα «Για μια Ιδέα», και ο Αλέκος Παναγούλης στο ποίημα «Στον Αγώνα»,
γίνονται άξονες θυσίας για τα ιδανικά. Εκεί όπου το ατομικό υποχωρεί μπροστά στο
συλλογικό.
Στο «Για μια Ιδέα» συναντούμε τον Μπελογιάννη, «το παιδί του σταφιδότοπου που
ανατίμησε την αρετή». Δεν υμνείται απλώς ένας αγωνιστής. Υμνείται η αντίσταση
απέναντι στην παγωμένη αναισθησία της εποχής· η πίστη στον Άνθρωπο και στην
Αλήθεια, ακόμη κι όταν το τίμημα είναι βαρύ:
«Η γη που κοκκίνισε απ’ το γαρυφαλλένιο του αίμα,
προζύμι έγινε για το ψωμί του λαού».
Κι από αυτό το «προζύμι» ο ποιητής μάς οδηγεί στη «Φλόγα της Ολυμπιάδας».
«Εδώ, στα χυτήρια της γνώσης του αθλητισμού, γεννιέται… το φως».
Η πραγματική νίκη δεν είναι το μετάλλιο. Είναι η μεταμόρφωση του ανθρώπου σε
Απόστολο αδελφοσύνης:
«Όταν η ανθρώπινή σου αναπνιά χυθεί στην παλαίστρα…
η δύναμη του φωτός θα γκρεμίσει τα τείχη».
Έτσι, η Μέδουσα προτείνει μια ποιητική πυξίδα με τρεις σταθερές: την ταπεινή γνώση που υπηρετεί και δεν επιδεικνύεται, την Ιδέα που υπερβαίνει το άτομο και γίνεται κοινό αίτημα δικαιοσύνης, και το Φως που ενώνει τα έθνη, όταν καταθέτουμε τα όπλα και υψώνουμε την
εκεχειρία «στα Καλλιμάρμαρα των ερειπίων της Ήλιδας».
Αγαπητοί φίλες και φίλοι
η συλλογή «Μέδουσα» δεν διστάζει να υψώσει και μια φωνή λειτουργική,
τελετουργική. Η γλώσσα αποκτά εκκλησιαστικό βάρος· γεμίζει εικόνες φωτιάς,
αίματος, σκότους και θανάτου, σαν να τελείται μια ποιητική λειτουργία πένθους.
Μέσα απ’ αυτό το σκοτεινό τοπίο, όμως, αναδύεται πάντα μια αγωνία: μήπως
υπάρχει ακόμη ελπίδα; ελπίδα για εξιλέωση, για δικαιοσύνη, για λύτρωση.
Από εδώ ξεδιπλώνεται ο τριπλός θρήνος που διαπερνά ολόκληρο το έργο.
5 Πρώτον, ο ατομικός θρήνος. Ο φόβος του θανάτου και της αναξιότητας, όπως στο
ποίημα «Ανάξιος Θρήνου». Ο ποιητής κινείται σε μεταφυσικές και θρησκευτικές
διαστάσεις· εκφράζει την αγωνία του ανθρώπου απέναντι στην αιωνιότητα, την
ανάγκη για εξιλέωση, την ύστατη προσευχή.
Δεύτερον, ο κοινωνικός θρήνος. Ο εμφύλιος, το μίσος, η διάλυση του οικείου, όπως
στο «Απόψε κάποιος θα χαθεί». Εκεί η γλώσσα γίνεται κοφτή, σκληρή, νυχτερινή.
Οι εικόνες θυμίζουν θρήνο μητέρας και ματωμένο σπίτι. Είναι η κοινωνία που
διαλύεται από το ίδιο της το μίσος.
Και τρίτον, ο ιστορικός θρήνος. Η αδικία, η βεβήλωση τόπων, όπως στην «Κατάρα
του Γηγενή». Η Βηθλεέμ και η Γάζα γίνονται σύμβολα γης που ποδοπατιέται. Ο
Ηρώδης, οι σταυρωτές, η Νεκρά Θάλασσα μεταμορφώνονται σε πολιτική
αλληγορία. Ο ποιητής εδώ προφητεύει: η ιστορία συνεχίζει να πληγώνει με τα ίδια
μοτίβα.
Αν δούμε το έργο διακειμενικά, αναγνωρίζουμε το σταυροδρόμι της ελληνικής
παράδοσης. Η υψηλή μεταφυσική φωνή μάς φέρνει στον Σολωμό και τον Σικελιανό.
Ο λαϊκός θρήνος συνομιλεί με τον Ρίτσο και τον Αναγνωστάκη. Η πολιτική
καταγγελία θυμίζει τον Σεφέρη. Κι αν ανοίξουμε τον ορίζοντα διεθνώς, διακρίνουμε
τους απόηχους του Μαγιακόφσκι και του Νερούντα στη δημόσια ένταση του λόγου.
Μέσα σε αυτή την πολυφωνία ξεχωρίζει κι ένας ύμνος στον «Άγιο των Γραμμάτων»
— τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη. Σαν ασκητής της γλώσσας και μυσταγωγός του
λαϊκού βίου, εμφανίζεται με εικόνες απλές: δεντρολίβανο, μοσχάτο κρασί, ταπεινό
ξωκλήσι, υπενθυμίζοντας ότι η λογοτεχνία μπορεί να είναι και προσευχή.
Έτσι, όπως ακούσαμε η Μέδουσα δεν είναι άθροισμα ποιημάτων. Είναι μια
ποιητική πυξίδα. Δείχνει προς την ταπεινή γνώση, που υπηρετεί και δεν
επιδεικνύεται προς την Ιδέα , που υπερβαίνει το άτομο προς το Φως που ενώνει.
Είναι μια πρόσκληση να κοιτάξουμε κατάματα ό,τι φοβόμαστε, όχι για να
απολιθωθούμε, αλλά για να μεταμορφωθούμε.
Η ποίηση του Πάνου Κούρβα λειτουργεί σαν τον καθρέφτη του Περσέα: δεν μας
αναγκάζει να δούμε απευθείας, αλλά μας επιτρέπει να αναγνωρίσουμε την αλήθεια
έμμεσα, μέσα από τη σιωπή των λέξεων και τη δύναμη των συμβόλων. Μια πορεία
ανάμεσα στον πόνο και την ελπίδα, στο παρελθόν και το μέλλον, στο τραύμα και τη
λύτρωση.
Κι αυτή είναι η δωρεά της: ότι μας θυμίζει πως ο άνθρωπος, όσο κι αν λυγίσει,
μπορεί πάντα να σηκωθεί.Γι’ αυτό και η Μέδουσα δεν είναι μόνο ποίηση. Είναι μνήμη, είναι συνείδηση, είναι
ψυχή. Η ψυχή μιας Ρωμιοσύνης που, όσο κι αν ξεριζώνεται, μένει όρθια.
Σας καλώ, λοιπόν, να τη διαβάσετε όχι μόνο με τα μάτια, αλλά με την καρδιά. Γιατί
η Μέδουσα, τελικά, δεν είναι άλλη από τη σκιά μέσα μας που ζητά φως.
Σας ευχαριστώ θερμά για την προσοχή σας.
Κι ένα ιδιαίτερο ευχαριστώ στον ποιητή, τον Πάνο Κούρβα, που με εμπιστεύτηκε το
έργο του Μέδουσά και που μας χάρισε όχι μόνο λέξεις, αλλά καθρέφτες για να
δούμε τον εαυτό μας και τον κόσμο γύρω μας πιο αληθινά.
 

Με την ειλικρινή μου εκτίμηση
Αικ. Βλαχοπαναγιώτου –Μπατάλια-Πρόεδρος Δ.Ε.Ε.Λ.